Kamienie

Elżbieta Lipińska

Elżbieta Lipińska napisała zaskakującą książkę. Na podstawie opowieści, zdjęć, wspomnień i pogłębionych obserwacji stworzyła album rodziny polskich Żydów w sekwencji wydarzeń na przestrzeni dwudziestego wieku i współcześnie. Książka, oczywiście, nie odkrywa żadnych nieznanych dotąd wątków wielu podobnych historii. Jednak ich zebranie w tak pieczołowity sposób i opracowanie, w którym korzysta się przede wszystkim z możliwości, jakie wypracowała poezja polska od 1989 roku, daje zupełnie świeży i nowatorski efekt. Choćby holokaust pokazany współczesnym językiem i za pomocą nowoczesnych środków wyrazu, staje się doświadczeniem możliwym do niemal cielesnego poznania przez współczesnego młodego Polaka. Tak się dzieje również w przypadku innych zakrętów polskiej historii.

Fakt, że wiersze opatrzone są fotografiami bohaterów i sam sposób komunikowania się osób mówiących w wierszach, sprawia, że niejednokrotnie mamy wrażenie obcowania z publicystyką najwyższych lotów, choć wciąż wiemy, że czytamy poezję. Poezję szczególną, bardzo ciekawie rozwiązującą problem wielu współczesnych poetów z radzeniem sobie z „kategorią szczerości”.